அஸ்வெசும: கடந்த காலத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள்

“அஸ்வெசும சமூக நலத் திட்டம்” என்ற சமூக நலத் திட்டத்தை அரசாங்கம் தொடங்கியுள்ளது. சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) இலங்கைக்கான அதன் வேலைத்திட்டத்தில் உத்தேசித்துள்ள சமூக பாதுகாப்பு வலையமைப்பின் கீழ் இது ஒரு திட்டமாகத் தெரிகிறது.

 1989 முதல் நாட்டில் செயல்படுத்தப்படும் வறுமையை ஒழிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட இதுபோன்ற மூன்றாவது திட்டம் இதுவாகும்.

 1989 ஆம் ஆண்டு ஜனசவிய சட்டத்தின் மூலம் ஜனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாஸவினால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஜனசவிய (மக்கள் பலம்) வேலைத்திட்டம் அத்தகைய முதலாவது வேலைத்திட்டமாகும்.

 திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கம் வறுமையைப் போக்குவதாகும், மேலும் இது 150,000 முதல் 165,000 குடும்பங்களுக்கு ‘முதலீடு மற்றும் நுகர்வுப் பொதிகளை’ வழங்கியது.

 ஐந்தாண்டு வேலைத்திட்டத்தை செயல்படுத்துவதற்காக ஜனசவிய அறக்கட்டளை நிதியத்தை (JTF) ஸ்தாபிப்பதற்காக 1990 இல் 100 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை வழங்கிய உலக வங்கியின் ஆதரவையும் இந்த திட்டத்திற்கு இருந்தது.

 1995 ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்கவின் ஆட்சிக் காலத்தில் சமுர்த்தி (செழிப்பு) எனப்படும் இதேபோன்ற மற்றொரு திட்டத்தால் இந்த வேலைத்திட்டம் மாற்றப்பட்டது.

 ஜனசவியவின், சமுர்த்தி வேலைத்திட்டத்தின் பிரதான இலக்கானது, பொதுப் பங்களிப்பின் அடிப்படையிலான அபிவிருத்தியின் ஊடாக இலங்கையில் வறுமையைக் குறைப்பதாகும்.

 இத்திட்டத்தின் கீழ் ஏழை மக்களுக்கு உணவு முத்திரைகள் விநியோகிக்கப்பட்டது, சமுர்த்தி வங்கிகள் மூலம் சேமிப்பு மற்றும் கடன் திட்டங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது மற்றும் சமூக உட்கட்டமைப்புகளை புனர்வாழ்வு மற்றும் அபிவிருத்தி ஆகியவை மேற்கொள்ளப்பட்டன.

 உலக வங்கி இந்தத் திட்டத்தை தொழில்நுட்ப உதவியின் மூலமாகவும் ஆதரித்தது. பல ஆண்டுகளாக, சமுர்த்தி வேலைத்திட்டம் பல மாற்றங்களுக்கு உள்ளானது. இந்த இரண்டு வறுமை ஒழிப்புத் திட்டங்களிலும் பல பொதுவான அம்சங்கள் உள்ளன.

 வறுமையை ஒழிப்பதையோ அல்லது குறைந்தபட்சம் வறுமையை குறைப்பதையோ இலக்காகக் கொண்ட போதிலும், இறுதி முடிவு வேறு விதமாக உள்ளது.

 எனவே, சமீபத்திய சமூக நலத் திட்டங்களான அஸ்வெசுமவைச் செயல்படுத்தும்போது, இதுபோன்ற சூழ்நிலைகள் மீண்டும் நிகழாமல் தடுக்கும் நோக்கில், அவற்றின் சாதக பாதகங்களை எடைபோடுவது சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளின் தரப்பில் மதிப்புள்ளது.

 முதலாவதாக, இவை வறுமை ஒழிப்புத் திட்டங்கள் என்று விவரிக்கப்பட்டாலும், உண்மையில் அவை மீன்பிடித் தடியை வழங்குவதற்குப் பதிலாக ஒரு மீன் வழங்கும் திட்டங்களாக இருந்தன.

 திட்டங்களின் நிதியின் பெரும்பகுதி நுகர்வுக்கு ஒதுக்கப்பட்டது, வருமானம் ஈட்டுவதற்காக அல்ல. உண்மையில், தனிப்பட்ட குடும்பங்களால் பெறப்பட்ட நிதி உதவியின் அளவு நுகர்வு மற்றும் வருமானம் ஈட்டும் நோக்கங்களுக்காக போதுமானதாக இல்லை.

 இரண்டாவதாக, மாறிவரும் சூழ்நிலைகளைச் சமாளிக்கப் போராட வேண்டிய நிலையில், நாட்டின் பொதுப் பொருளாதார இயக்கங்களிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்ட திட்டங்களாக அவை காணப்பட்டன.

 COVID-19 தொற்றுநோய் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடியின் போது இது தீவிரமான முறையில் உணரப்பட்டது.

 பொருளாதார நெருக்கடியின் விளைவுகளை விளக்குகையில், IMF இன் பிரதிநிதிகள் மார்ச் 21 அன்று ஒரு செய்தியாளர் சந்திப்பின் போது கூறினார்கள் 

“வாழ்க்கைச் செலவில் நம்பமுடியாத அதிகரிப்பு ஏற்பட்டுள்ளது.

 வேலை இழப்பு, வாழ்வாதார இழப்பு, எரிசக்தி செலவுகள் மற்றும் உண்மையான வருமானம் வீழ்ச்சி ஆகியவை உண்மையில் மக்களைப் பெருமளவில் பாதித்துள்ளன, குறிப்பாக, இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்க இடையகங்கள் இல்லாத ஏழைகள் மற்றும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள்.

 இந்த திடீர் பொருளாதார அதிர்வுகளை சமூக நலத் திட்டங்கள் எதிர்கொள்ளத் தவறிவிட்டன.

 மூன்றாவதாக, மிக முக்கியமாக, கடந்த கால திட்டங்களின் நோக்கங்கள் சிரமங்களை சந்தித்தன அல்லது அவற்றை அரசியல்மயமாக்கியதன் காரணமாக முற்றிலும் தோல்வியடைந்தன, இதன் விளைவாக தகுதியானவர்கள் கைவிடப்பட்டு தகுதியற்றவர்கள் இடமளிக்கப்பட்டனர்.

 2007 ஆம் ஆண்டில், பாஸ்டன் கன்சல்டிங் குழுமத்தால் (BCG) நிறுவப்பட்ட ஒரு இலாப நோக்கற்ற அமைப்பான வறுமைப் பகுப்பாய்வு மையம் (CEPA), மொத்த திட்ட வரவு செலவுத் திட்டத்தில் 80% ஆக இருந்த சமுர்த்தி உணவு முத்திரைத் திட்டம் 40% குடும்பங்களைத் தவறவிட்டதாகக் கண்டறிந்தது.

 உலக வங்கியின் சமுர்த்தி திட்டத்தின் மீளாய்வில், “விநியோக விளைவுகளின் அனுபவ பகுப்பாய்வின் அடிப்படையில் சமுர்த்தி திறமையான பரிமாற்ற திட்டமாக வெளிவரவில்லை.

 உத்தேசிக்கப்பட்ட பயனாளிகளை சென்றடைவதில் இது சுமாரான வெற்றியை பெற்றுள்ளது, ஆனால் அது தனது வளங்களில் பெரும் பகுதியை ஏழைகள் அல்லாதவர்களுக்கு மாற்றுகிறது

. IMF பிரதிநிதிகள் மேலே உள்ள செய்தியாளர் சந்திப்பில் கூறினார்கள்.

“எனவே இப்போது சமூக பாதுகாப்பு வலை சுமார் 40% ஏழை குடும்பங்களை உள்ளடக்கியது. அது கணிசமாக அதிகரிக்கப்பட வேண்டும் மற்றும் சில சமூக பாதுகாப்பு நிகர செலவினங்கள் ஒப்பீட்டளவில் பணக்கார குடும்பங்களுக்கு வழங்கப்படும்.

 இலங்கை சமூகத்தின் பணக்கார பிரிவினருக்கு சுமார் 10% வழங்கப்படுகிறது. எனவே அதை சரி செய்ய வேண்டும்,'' என  IMF பிரதிநிதிகள் மேலே உள்ள செய்தியாளர் சந்திப்பில் கூறினார்கள்.

 இந்த திட்டங்கள் சாத்தியமான பொருளாதார வளர்ச்சி திட்டத்திலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டன என்பது மிக முக்கியமான பிரச்சினை.

இச்செய்திக்கு பிரதான அனுசரணை

வீடியோ இங்கே